ბლოგერები ბორჯომში და “მედოლე მინისტრი”

ყურადღება: ეს პოსტი იწერება გარემოს სამინისტროს დაკვეთით და პირადად გოგა ხაჩიძემ ჩამიჯიბა ფული!

როგორც უკვე ამ ვიდეოში ხუმრობით, მაგრამ მაინც აღინიშნა, გარემოს დაცვის სამინისტრომ  ბლოგერები წაგვიყვანა ბორჯომ–ხარაგაულის ეროვნული პარკის ვიზიტორთა ცენტრში, სადაც მოგვეცა საშუალება კითხვები დაგვესვა მინისტრისათვის და გაგვეგო რა ხდება ამ სფეროში საქართველოში.

აღმოჩნდა, რომ სინამდვილეში რაღაცები ხდება: რომ ადამიანები გარემოს იცავენ, რომ გარემოს დაცვის სამინისტრო ცდილობს იცავდეს ჩვენს გარემოს არსებულ პირობებში, რომ “მედოლე მინისტრი” თურმე არა მხოლოდ დოლზე უკრავს, არამედ მინისტრობს კიდეც, რომ აწყურის ხანძრის დროს  ყველაფერი არც ისე იყო, როგორც მეგონა ან როგორც მაშინ მითხრეს (და იმედი მაქვს, რომ ოდესმე აუცილებლად დავწერ მეორე პოსტს ამ თემასთან დაკავშირებით ვინმე კომპეტენტურისთვის კიდევ ბევრი კითხვის დასმით), რომ თურმე მდ. მტკვარი ქიმიურად სუფთა ყოფილა და ქართველები მხოლოდ ფეკალიებით ვაბინძურებთ მას, რომ თურმე გარემოს დაცვის სამინისტროს თანამშრომლები მხოლოდ ხეების დარგვით არ არიან დაკავებულები, რომ ამ ქვეყანაში გარემოს დაცვა ისევ და ისევ საზოგადოების მოთხოვნით არის ნაკლებად პრიორიტეტული და რომ საზოგადოებას ჯერ კიდევ არ აქვს იუმორის გრძნობა.

ცხრა

ე.ი. (მიუხედავად იმისა, რომ ჩემი ერთ-ერთი ლექტორი ირწმუნება “ე.ი” დასკვნისთვის არსებობს და არა შესავლისთვისო, მაინც) გამომდინარე იქიდან, რომ მე ბლოგერები არაფერში მტაგავენ (არა, პირიქით, კაია), ვიტაგავ თავს ჩემით და ვყვები 9 ისეთ რაღაცას, რაც ჩემს შესახებ ცოტამ/არავინ იცის:

• მე მაქვს შუბლის კომპლექსი, რომელიც იწვევს ე.წ. “ჩოლკას” ჩემს ვარცხნილობაში;
• მე ვერასოდეს მეყოლება კერპი, ვერ მეყვარება კაცი შორიდან: ჩაუხუტებლად, უკოცნელად, სუნის უგრძნობელად და კალთაში ჩაუჯდომლად;
• მე მშურს ადამიანების;
• ამინდზე იმდენად დამოკიდებული ვარ, რომ ეს ჩემს მომავალს საფრთხეს აუცილებლად შეუქმნის (მომავალში);
• მე მქონდა ცუდი ბავშვობა არა მხოლოდ იმიტომ, რომ 90-იანები იყო და გავიზარდე შიშში;
• მე ყოველთვის ვიოცნებებ კატაზე, სანამ არ მეყოლება;
• მე მიყვარს 9 არა  იმიტომ, რომ გადაბრუნებისას 6-ია და 6 სატანურია და არა იმიტომ, რომ ჩემს ყოფილსაც უყვარდა;